در 50 کیلومتری جنوب خرم آباد در بخش ویسیان و روستای قالبی قبرستانی کهن واقع گردیده است که در گویش مردم منطقه «درگُمه = درب گنبد» و یا قبرستان «حیاغؤ= حیات الغیب» نامیده میشود در کنار این قبرستان دوگنبد تاریخی وجود دارد که یکی متعلق به حیات الغیب است که از اعقاب امام موسی کاظم می باشد؛ تیره ای از سادات چگنی خود را از نسل این امامزاده می دانند (همچنین سادات حیات الغیبی ایلام) و به خدمت زوار این مقبره کمر بسته اند.

این امامزاده در بین بزرگان طوایف ویسکرم و شاکرم از حرمت خاصی برخوردار است و از سوگندان رایج در منطقه « وِه حیاغؤ قسم» می باشد.

این بنا به دستور محمود میرزای قاجاردر سال 1243(ه.ق) تعمیر شده و تاریخ این مرمت بر سنگی نگاشته شده است. و برابر شجره نامه ای که در کتاب تحفه الازهار آمده کنیه وی ابوالقاسم و نامش محمد ذکر شده و در پایان شجره نیز چنین آمده است: «یعرف ابی الحیات الغیب و کان من العلما وقبره فی لرستان» (ایزدپناه، 1376).

اما در کنارگنبد حیات الغیب گنبد کوچکتری وجود دارد که به مقبره الیاس معروف است احتمالا این مقبره نیز همزمان با مرمت گنبد حیات الغیب ترمیم شده است. در گویش عوام صاحب این مقبره را «اَلاس کچل» می نامند.

احتمال می رود که این مقبره آرامگاه «شهاب الدین الیاس لنبکی» از اتابکان لر کوچک باشد. چنانکه در تاریخ گزیده حمدالله مستوفی از شکست و مرگ این اتابک لر در محل و تاریخی که با محل مذکور مطابقت دارد یاد می کند. (ایزدپناه، 1376).

 مقبره جمال الدین خضر در گورستان خضر خرم آباد، فلک الدین در روستای فلک الدین خرم آباد ، شجاع الدین خورشید در گوشه شئنشاه و.... همگی از اتابکان لر هستند که مدفون در این دیارند و مزارشان به صورت بقاع متبرکه زیارتگاه مردم است.

گنبد کوچکتر (سمت راست تصویر) مقبره الیاس و گنبد بزرگتر گنبد حیات الغیب

از قبور کهنی که در گورستان حیات الغیب وجود دارد مزار « ویسکرم» متوفی به سال 1193 قمری و پدرش «شاکرم» فرزند قرأ حسن چگنی متوفی به سال 1195 از سران طایفه بزرگ  چگنی می باشند.

با استفاده از: ايزدپناه حميد، آثار تاریخی و باستانی لرستان، جلد ۲، تهران،انتشارات انجمن آثار و مفاخر فرهنگي، 1376.

سه شنبه

چزا تلخ و بی حوصله؟

سه شنبه

چرا این همه فاصله؟

سه شنبه

چه سنگین

چه سخت فرسخ به فرسخ!

سه شنبه خدا کوه را آفرید!

در صفحه های تقویم

روزی به نام روز مبادا نیست

آن روز هر چه باشد

روزی شبیه دیروز

روزی شبیه فردا

روزی درست مثل همین روزهای ماست

اما چه کسی می داند؟

شاید

امروز نیز روز مبادا باشد؟

و روز مبادای قیصر همین سه شنبه بود....... همین سه شنبه تلخ و سنگین.....

درگذشت شاعر لرتبار قیصر شعر ایران«قیصر امین پور» را به عموم هموطنان ادب پرور بویژه همتباران بختیاری تسلیت عرض می نمایم.

آخرین اخبار مربوط به تشیع و تدفین قیصر امین پور را در نشریه لور ببینید:

امروز جسد قیصر امین پور به خوزستان منتقل میشود

http://www.loor.ir/article.aspx?id=815

http://www.loor.ir/article.aspx?id=817

http://www.loor.ir/article.aspx?id=814

http://www.loor.ir/article.aspx?id=813

http://1122.ir/irann/content/view/211/130

یکی از اشعار لری بختیاری قیصر

قافله بار ائ کنه دلم وه بارس                         چي بارئ سر دلم گرت و غوارس
قافله بار ائ کنه زه شا خراسو                        دلم چي چاله تشي منده وه جاسو
تش سئري وه دلم زئدي و رهدي                    مر ودي بي سي تشئ ويدي و رهدي
زه گتند تا دشت اؤ بيد تا عقيلي                       همه جا سؤز اويده سؤزه قصيلي
همه جا سؤز اويده غير زه دل مهُ                      ائ گره نه کي گُشه زه مشکل مه
زه گتند زدوم وه در تا شيخ سليمو                    تا قيامت يادمه او عهد و پيمو
زه گتند زدم وه در تا پل پرزين                          پره لام گل باوينه پره دلم خين
زه گتند زيدوم وه در دينداته گردم                       تهُ گل سُر مني  مه خار زردم
آسمو اؤرئ گره زه قيل سياتر                          شؤ و روز تي ره تنم وا ائ تيا تر
بخت تو چي رخت ته سؤزه قصيلي                  بخت مه چي رخت مه سيا و نيلي
وا کتوه حافظم گردمه فالئ                             دشمنت بينا چه فالي و چه حالي

بیشک بخش اعظمی از شناخت ما از شاعران لرستان مرهون زحمات شادروان اسفندیار غضنفری امرایی است. که ایام و ساعات زیادی از عمر پر بارشان را صرف گردآوری آثار این شاعران کردند. ارزشمندترین آنان جمع آوری و تصحیح دیوان میرنوروز است که متاسفانه بارها شاهد نقدهای غیرمنصفانه بر این آثار ارزشمند بوده ایم.

ولی الحق و الانصاف زحمات ایشان هم در جمع آوری کتاب «گلزار ادب لرستان» و هم در تصحیح «دیوان میرنوروز» نه تنها قابل تقدیر بلکه تا به امروز در ادبیات لرستان بی نظیر و بی همتا بوده است.

این جمله اشکبار از جاوید یاد غضنفری امرایی بیانگر رنجها و مرارتهای ایشان در سالهایی است که صرف جمع آوری این آثار کرده است؛ «....سالیانی که اگر کوششها را مصروف جمع مال و کسب مقام می کردم اینک برای چاپ این اثر در مضیقه قرار نمی گرفتم و متحمل نازکشی ماشین صفتان بی احساس نمی شدم، حداقل چشمان سالمی داشتم که خود فوضی عظیم و فیضی بزرگ بود....»

لذا به پاس این زحمات ارزشمند ابتدا به مختصر شرحی از زندگانی پرثمر این ادیب و شاعر گرامی می پردازیم.

ادامه مطلب را درنشریه لور بخوانید.