آری نام خرم آباد و لرستان با شقایق عجین شده است. در بهاران گرانبهاترین عیدانه و شاباشی که  دست پردوردگار بر سر مردم این دیار می ریزد حضور محسور کننده ی شقایقهای وحشی در دشتهای لرستان و خرم آباد است.

در اواسط اسفند ماه و اوایل فروردین ماه دشتهای این دیار میزبان این مرواریدهای سرخ فام می شوند.این گیاه نیز چون دیگر عناصر طبیعی در این دیار دارای راز و رمز بسیاری در بین مردم بوده است. و همواره در ادبیات لری از آن تمجید شده است و از آن با حرمت خاصی نامبرده شده است.

در ادبیات فارسی نیز شقایق مظهر و نماد استواری و داغداری است.

در گویش لری این گل را «کاسه اشکه» می گویند. و از دیرباز مصارف گوناگون داشته است .حکیمان و طبیبان سنتی این دیار گلبرگهای این گیاه را برای درمان  امراض سیاه سرفه، آسم، برونشیت،گرفتگی تارهای صوتی و... به کار برده اند.

عکس روز: اما من چرا تو این گرما یاد این گل افتادم خودم هم نمی دونم!!

فال هفته: طؤل چی دا وَه طؤل اؤردی خروشیا        وَرکؤ و پشتکؤ اَر کَوَر جوشیا

ترجمه : (اگرچه خود شخصاً بر این باورم که بسیاری از زیبایی های تک بیتهای لکی و لری با ترجمه از بین می رود ولی بنا به درخواست برخی از دوستان  چشم ترجمه می کنم):

طبل چی طبل جنگ نواخت و خروش از اردو بلند شد / پیش کوه و پشت کوه در کبیرکوه گرد هم  آمدند.

راستش قواعد این بازی جدید را می دانم ولی نمی دانم منظور از تأثیر بر زندگی چیست. دوستان عزیز  رضا خرم آبادی  و -فکر کنم- آساره به شیوه متداول مرا به این میدان دعوت کرده اند. به احترام این دوستان هم که شده تصمیم گرفتم این پست را باری به هر جهت بنویسم ولی بنا به تعهدی که داشته و دارم چیزی را می نویسم که به آن اعتقاد راسخ دارم.

خرم آباد در دوره واليان لرستان : (1006 _1348 ق)

حکومت والیان لرستان با انقراض سلسله اتابکان لر و تاسیس سلسله صفویه آغاز شد. که آخرین والی لرستان غلامرضا خان فرزند حسینقلی خان ابوقداره بود .واليان لرستان از لحاظ قدرت سياسي و استقلال به پاي اتابكان نمي رسيدند .ولي برخي از آنها همچون علي مردان خان از اقتدار فوق العاده اي برخوردار بود .

خدمات اين سردار دلير و نام آور لر در برابر هجوم افغانها در پايان دوره صفوي و مقاومت سر سختانه او در برابر قواي عثماني و همچنين رشادتهاي فراوان وي در ركاب نادر شاه افشار جهت بر قراري صلح و ثبات و دفع متجاوزان از كشور ،بسيار در خور توجه و تحسين انگيز است.

در خبر است که علیمردان خان به همراه دو دخترش چندین روز در برابر محمود افغان استقامت کردند ولی به دلیل عدم کفایت شاه سلطان حسین صفوی این استقامت سودی نبخشید.علیمردان خان والی در دوران حکومت نادر مورد توجه وی بود اما با روی کار آمدن سلسله ی لر تبار زندیه بوسیله رؤسای این ایل مقتول گردید!!!.

دیگر والی مشهور، حسینقلی خان ابوقداره والی پشتکوه لرستان (ایلام کنونی) بود که مردی جنگجو  و کاردان بود بگونه ای که پیوسته با تفنگ و قداره مأنوس بود به هین دلیل به ابوقداره مشهور شد. ژاک دومرگان او را اینگونه توصیف می کند:

«حوای ساعت 5  توانستم او را ملاقات کنم او با دو پسر نه و دوازده ساله خود دیده شد پیرمردی است بلند بالا با چهره ای سخت و بیرحم، ریشی بلند و برنگ سیاه- خود را بی اعتماد نشان می دهد و می ترسد که مبادا ما فقط برای مطالعه ی منطقه ی او و تهیه گزارش برای دولت ایران آمده باشیم»

عکس زیر هم که مربوط به آرشیو وبلاگ دوست عزیزم آقای رضا جایدری است.

فال هفته :

باد اوما برفیا نِه بُرد نَه وِه سلامت      برفه کَه خوم مَن دو سرم تا روز قیامت